چـــــــــــــه خوش خیال بودم…

  که همیشه فکــــــــر می کردم در قلـــــــــــــــب تــــــــــــو محکومم…

به حبـــــــــس ابــــــــــد!!

   به یکـــــــــباره جا خوردم…..

 وقتــــــــــی زندانبان به یکبـــــــــاره بر سرم فریــــــــاد زد….

هــــــــــی …

تــــــــــــــو...

                            آزادی...!!                               

و صــــــــــدای گـــــــــــام های غریبـــــــــــــه ای که به سلـــــــول من می آمــــــــــد...!!!

 

                          هـــــیــــــچ چـــــــیـــــز بـــــیــــــشـــــــتــــــر و بـــــــدتــــــر از ایــــــــن ...

                مـــــــغــــــــز اســــــــتــــــخــــــــوان آدم را نـــــــمــــــی ســــــــوزونـــــــــه کـــــــــه...

                                 اطــــــرافـــــــیــــــانـــــــــت بـــــــهــــــــت بـــــــــــگـــــــــن

                          اگـــــــــه دوســــــــتــــــــت داشـــــــــــت نـــــــمـــــــــیــــــــرفــــــــت

                                                

 

 دلـــــم مـــیـــگه : + همیشــــه یه جـــور غــــم عجــــیب تـوی دلمــــون داریــــم ...!

مخصــــوصا بعــــد از لحظـــــه های شــاد ...!

 + کــســی هـــســـت آغـــوشـــش را،

شـــانــه هـــایـــش را

بـــه مـــن قـــرض بـــدهـــد !

تـــا یـــک دل ســـیـــر گـــریـــه کـــنـــم؟!

بــــدون هـــیـــچ حـــرف و ســـوال و جــــواب و دلـــداری و نـــصـــیـــحـــتـــی؟